نحله چیست ودر چه شرایطی تعلق می گیرد

بخششی از جانب مرد است زمانی که شرایط تعلق اجرت المثل ایام زوجیت فراهم نباشد؛ مثلاً به قصد تبرع . وباید طلاق از سوی مرد باشد مگر این که تقاضای طلاق زوج در مدت زمانی صورت گرفته باشد که زن از ادای وظایف زوجیت امتناع می‌کند. در این حالت نحله به زن تعلق نخواهد گرفت.
دادگاه میزان نحله را با توجه به وضع مالی زوج و زحمات زوجه تعیین می‌کند.

 

مجمع تشخیص مصلحت نظام در تاریخ 28/8/1371، قانونی را به قوانین اصلاح مقررات طلاق وارد کرد که آن «نحله» و «اجرت‌المثل ایام زناشویی» نام دارد.

این قانون در جهت حفظ حقوق زوجه و محدود نمودن حق زوج در ماده‌ی 1133 قانون مدنی برای طلاق به دو نکته توجه دارد: زوج در صورتی حق طلاق دارد که به دادگاه مراجعه و بتواند گواهی عدم امکان سازش را صادر کند و بعد از آن، اگر زوج متقاضی طلاق زوجه باشد، موظف است که اجرت‌المثل ایام زناشویی یا نحله را به زوجه پرداخت نماید. حال ممکن است برای بعضی این سۆال پیش آید که این موارد یعنی چه؟
اجرت‌المثل و نحله یکی از حقوق مالی زنان علاوه بر مهریه، نفقه و تمکین است که متأسفانه بیشتر زنان از وجود چنین حقی اطلاع ندارند و اگر روزی زندگی مشترک‌شان به طلاق برسد، از وجود چنین قانونی مطلع می‌گردند و شاید زنانی که زندگی مشترک خوبی دارند تا پایان عمر از وجود چنین حقی مطلع نشوند. درحقیقت مالی که مرد به زن به خاطر کارهایی که در منزل انجام می‌دهد و به عهده‌ی او نیست، اما به دلیل عواطف و تمایلات قلبی خودش، آن‌ها را انجام می‌دهد، پرداخت می‌شود، اجرت‌المثل می‌گویند. به عنوان مثال، خانه‌داری و نگهداری و تربیت فرزندان از این دست کارها است. به دلیل این‌که قراردادی برای کار در منزل شوهر بین او و همسرش صورت نگرفته است و نرخ کاری که انجام می‌دهد تعیین نشده، در صورتی که مرد دادخواست طلاق بدهد، زن می‌تواند قبل از این‌که دادگاه گواهی عدم سازش را صادر کند، درخواست اجرت‌المثل نماید و در این مواقع دادگاه با توجه به نظر کارشناس قوه قضائیه حکم به پرداخت آن می‌دهد.
طبق ماده‌ی 175پیش‌نویس قانون احوال شخصیه: «هرگاه زوجه، بعد از این‌که طلاق صورت گرفت یا همسرش فوت کرد، ادعایی مبنی بر سهیم بودن در اموال و دارایی‌های زوج را داشته باشد و همچنین عنوان کند که به دلیل کارهایی که در خانه‌ی زوج انجام داده است، خواهان حق‌الزحمه است، دادگاه ادعای زن را مطابق احکام فقهی مورد بررسی قرار می‌دهد»
نحله نیز همان مالی است که اگر زن شرایط گرفتن اجرت‌المثل دوران زندگی مشترک را نداشته باشد، به او بخشیده می‌شود. البته نحله زمانی به او تعلق می‌گیرد که او از وظایف همسری‌اش تخطی نکرده باشد. میزان نحله نیز مانند اجرت‌المثل توسط دادگاه معین می‌گردد ولی نیازی به ارجاع موضوع به کارشناس نیست و دادگاه خود میزان نحله را با توجه به توانایی مالی زوج و همچنین زحماتی که زوجه در طول زندگی مشترک انجام داده است، تعیین می‌نماید. البته حقوق اجرت‌المثل و نحله فقط در نکاح دائم برای زنان مشخص شده است و این شرایط در ازدواج موقت وجود ندارد.

طبق ماده‌ی 175پیش‌نویس قانون احوال شخصیه: «هرگاه زوجه، بعد از این‌که طلاق صورت گرفت یا همسرش فوت کرد، ادعایی مبنی بر سهیم بودن در اموال و دارایی‌های زوج را داشته باشد و همچنین عنوان کند که به دلیل کارهایی که در خانه‌ی زوج انجام داده است، خواهان حق‌الزحمه است، دادگاه ادعای زن را مطابق احکام فقهی مورد بررسی قرار می‌دهد». البته این حق‌الزحمه‌ای که در این ماده ذکر شده مبهم است و هیچ سود و زیانی برای زن ندارد. بنابراین بجاست که اجرت‌المثل برای زنان به صورت مستقل و نه در ضمن طلاق یا وفات همسر به رسمیت شناخته شود.

منبع : حقوق تجارت بین الملل |آشنایی با حقوق زنان
برچسب ها : طلاق ,نحله ,دادگاه ,اجرت‌المثل ,انجام ,زوجه ,داده است، ,انجام داده ,میزان نحله ,زندگی مشترک ,وجود چنین ,است، خواهان حق‌الزحمه ,است، دادگاه ادعا